[zaloguj się]

DOPEŁNIAĆ (5) vb impf

o oraz e jasne.

Fleksja
indicativus
praes
sg pl
1 dopełniåm
3 dopełniają
praet
sg
3 m dopełniåł

praes 1 sg dopełniåm (1).3 pl dopełniają (2).praet 3 sg m dopełniåł (1).part praes act dopełniając (1).

stp brak, Cn notuje, Linde XVIII w. s.v. dopełnić.

Dodawać do pełna, uzupełniać, wypełniać braki; supplere Mącz, Cn; complere, explere, integrare, succenturiare Cn (5): Suppleo, Dopełniam/ Dokonawam. Mącz 304d; á oto cżłowiek ieden dopełniał/ cżego w wierze Niceńſkiey [...] nie doſtawáło. NiemObr 134.

dopełniać czego (3): CzechEp 251, 364; On [Chrystus] bowiem będąc tym ktory nápełnia wſzytko we wſzytkich [wiernych] ćiáłá zupełnego ſwego duchownego dopełniáiąc/ wſzytkich cżłonkow ſwoich/ do śiebie iáko do głowy/ przypaiáiąc NiemObr 46.

Przysłowie: Ci iż w niektorey cżęśći z ſobą ſą niezgodni/ nie dźiwuy ſię: boć dopełniáią miárki oycow ſwych Pogáńſkich CzechEp 251, 364.

Synonimy: dokonawać, napełniać, nasycać, skończywać.

Formacje pochodne cf PEŁNIĆ.

LZ