[zaloguj się]

ODPOCZĄĆ (36) vb pf

Oba o jasne.

W praet, con, part odpocz- (13), odpoczn- (2) LeovPrzep, StryjKron.

Fleksja
inf odpocząć
praet
sg pl
2 m -ś odpoczął m pers -ście odpoczęli
3 m odpoczął m pers
n odpoczęło subst odpoczęły
imperativus
sg pl
1 odpocznimy
2 odpoczni odpocznicie
3 niech odpoczną
conditionalis
sg pl
1 m bych odpoczął m pers
3 m m pers by odpoczęli, by odpocznęli
n subst by odpoczęły

inf odpocząć (8).fut 1 sg odpocznę (2).3 sg odpocznie (2).1 pl odpoczniemy (2) March3, KochSob, odpoczniém (1) KochPij, -emy (1), -(e)my (1).3 pl odpoczną (2).praet 2 sg m -ś odpoczął (1).3 sg m odpoczął (2). n odpoczęło (1).2 pl m pers -ście odpoczęli (1).3 pl subst odpoczęły (1).imp 2 sg odpoczni (1).1 pl odpocznimy (1).2 pl odpocznicie (1).3 pl niech odpoczną (1).con 1 sg m bych odpoczął (1).3 pl m pers by odpoczęli (1), by odpocznęli (1). subst by odpoczęły (1).part praet act odpocząwszy (4), odpocznąwszy (1).

stp brak, Cn s.v. odpoczęły, Linde XVIXVIII w.

1. Przestać na jakiś czas robić to lub podlegać temu, co jest odczuwane jako trud lub cierpienie; nabrać na nowo sił, wytchnąć; recumbere Mącz; reſrigerari Vulg [w tym: o Bogu po stworzeniu świata [1 r.] (30): Iużem ſie teras vmętził odpotzniemy. March3 X; wyśćie dla kośćioła/ bez lidżby nędze vćierpieli: [...] Pogánie was drápáli: Krolowie bicżowáli y lżyli: nigdyśćie nie odpocżęli/ á znáuki nie wyprzęgli. SkarŻyw 595; KochSob 63; ábych z weſelim przyſzedł do was zá wolą Bożą/ ábych ſpołu z wámi ſię vćieſzył (marg) odpoczął. [...] (–) WujNT Rom 15/32; Onę naśliczniéyſzą twarz/ zbili y zeplwáli/ A przez onę wſzyſtkę noc odpocząć niedáli: Włócząc go po vlicách/ tám y ſám wodźili SiebRozmyśl H2; Sobotá co znáczyłá/ y iáko P. Bog w nię odpoczął SkarKaz Oooo2c.

odpocząć na czym (1): oſuſzyć ſie/ y ná łóżku pół godźiny odpocząwſzy/ godźinę przed zachodem/ [..-.] wieczérzáć Oczko 28.

odpocząć w czym [= uważając coś za odpoczynek] (1): ieſli w bogáctwách będźie kto chćiał odpocżąć/ tedy mu one do pychy [...] dádzą przycżynę WysKaz 10.

odpocząć gdzie (5): Mącz 70c; Oczko 26; Dáléy idąc/ ná Rzowſkim rubieżu namioty/ Y twoie ſprácowáné odpoczęły roty. KochJez B3, B3v; PudłDydo A3.

W porównaniu (1): iáko ow pielgrzym/ ktory [...] o południu przeſypia ſie w cieniu przy iákiey ſtrudze: ták ia też odpocżnę ſobie przy tym wdzięcznym ſzumie żywey wody/ ſłow páná Derſniakowych GórnDworz Ov.

Zwroty: »odpocząć sobie« [szyk zmienny] (7): Recumbamus hic paululum Odpocznimy tu ſobie trochę. Mącz 70c; GórnDworz Ov, L13v; nálaſwſzy/ rydle mieyſcá nieſkopáne w ogrodzie kopáli/ áſz do onego cżáſu gdy do nich S. Izáák przyſzedł: y mowił im: odpocżnićie ſobie/ robiliśćie doſyć. SkarŻyw 324; GOśćiu/ ſiądź pod mym liſćiem/ á odpoczni ſobie KochFr 43; ReszList 167; OrzJan 45. [Cf też 3. KochJez Bv; 3. Przen LeovPrzep I2.]

»odpocząć trochę« = recumbere paululum Mącz [szyk zmienny] (2): Mącz 70c; Apoſtołom rádźił/ gdy y ieść czáſu nie mieli/ ludzkie kłopoty y rády odpráwuiąc: áby vćiekli ná puſzczą y trochę odpoczęli. SkarKaz 609a.

»odpocząć z trudu« (1): odpocznąwſzy z onego trudu kilko dni/ y wychwoſtawſzy ſię w łáźni/ [...] odprowádzon był do Litwy StryjKron 442.

Przen (2): A gdy ſie wypełnią látá wieku/ tedy odpocznie ſwiátło/ y zginą ciemnośći StryjKron 6, 6.
a. Znaleźć spokój, ukojenie (o zmarłych) (2):
α. Znaleźć ukojenie po trudach życia (1): Zli po śmierći nie odpocżną BierEz R2v.
β. O zwłokach: zostać pogrzebanym (1):
Fraza: »niech odpoczną w pokoju« (1): kośći tu oycá twego/ Niech odpocżną w pokoiu PudłDydo B4v.
b. Zrobić przerwę w czymś; poczekać; requiescere Vulg (5): będę ſzukáć drobow moich z rąk iych/ á wytrácę ie (marg) wł: Każę iym przeſtáć/ álbo odpocżąc [cessare faciam eos]. (–)/ że nie będą páść drobow BudBib Ez 34/10; ieſliby téż zwomitem doſyć plugaſtw iákich wyſzło/ po których wżołądku nic nie było/ odpocząć ónégo dniá/ á názáiutrz znówu [pić wodę] Oczko 20, 31, 38v.
Zwrot: »odpocząć na mały czas« (1): widźiałem pod ołtarzem duſze pobitych dla ſłowá Bożego [...]. y wołáły głoſem wielkim/ mowiąc: Dokądże Pánie [...] nie ſądźiſz y nie mśćiſz ſię krwie náſzey nád tymi co mieſzkáią ná źiemi? [...] y powiedźiano im/ áby ieſzcze odpoczęły ná máły czás [ut requiescerent adhuc tempus modicum] WujNT Apoc 6/11.
2. Zatrzymać się, pozostać gdzieś; requiescere PolAnt, Vulg (2):

W przeciwstawieniu: »ruszyć się ... odpocząć« (1): Y bywáło gdy ſie ruſzyć miáłá ſkrzyniá/ tedy mawiał Moiżeſz: powſtań Iehowo [...]. A gdy miáłá odpocżąć mawiał: náwroć ſię Iehowo BudBib Num 10/36.

Przen: O Duchu Świętym wobec wybranych bożych [nad kim] (1): cześć/ chwałá y moc Boża/ y duch iego nád wámi odpoczynie (marg) odpoczął. G. (–) WujNT 1.Petr 4/14.
3. Pozwolić wytchnąć, dać odpoczynek [komu, czemu] (4): Chodźcie do mnie wſzyścy ktorzy cięſzko pracuiecie i obciążeni ieſteście/ a iá wám odpocznę [recreabo vos]. MurzNT Matth 11/28; W Drogáczowieś odpoczął y koniom/ y ſobie. KochJez Bv; Tá prze zdrowie Márſzałkowé/ Owa gośćiu wſtań ná nowé. Tá prze Hrábie: wſtańmy tedy: Odpoczniém że nogóm kiedy? KochPij C4.
Przen: Nie używać przez jakiś czas, zostawić odłogiem (1): Bog przez Moyżeſzá roſkazał/ áby Zydowie ná káżdy rok śiodmy źiemie nie rucháli/ y owocow żadnych ſniey nie zbieráli: ále żeby nietylko ſobie/ ále theż y inſzym wſzyſtkim rzeczam odpocznęli. LeovPrzep I2.

Synonimy: 1. odetchnąć, wytchnąć; b. przestać.

Formacje współrdzenne: odpoczynać, spoczynąć; odpoczywać, spoczywać; odpoczynąć; odpoczynieć.

Cf ODPOCZĘŁY, ODPOCZNIENIE

MM