[zaloguj się]

DESZCZKA (64) sb f

e oraz a jasne.

Fleksja
sg pl
N deszczka deszczki
G deszczki deszczek, deszczk
D deszczce
A deszczkę deszczki
I deszczką deszczkami
L deszczce deszczkåch

sg N deszczka (12).G deszczki (6).D deszczce (1).A deszczkę (7).I deszczką (1).L deszczce (3).pl N deszczki (6).G deszczek (10), deszczk Mącz (5).A deszczki (7).I deszczkami (2).L deszczkåch (4); -åch (2) RejWiz, Leop; -ach (2) BibRadz, SkarŻyw.

stp, Cn notuje, Linde XVIXVIII w.

Dem. oddeska; asser Mymer1, Mącz; cera, sponda, tabula Mącz; assis Calep; assula, tabella Cn (64): Mymer1 30; pothym ie rozgarni po ſthołowi/ albo po deſzcżcze aby dobrze przeſchły FalZioł IV 35b, V 94v; LibMal 1544/92; RejKup e5; RejWiz 190v; Dłuża ábo wyzſza deſzcżek byłá ná dźieſięć łokiet BibRadz I 46b, I 46b [3 r.], Ex 35/11, Num 4/31; BielKron 33 [2 r.]; Planula, Hebel którym głádzą á pocioſuyą deſzczki. Mącz 303a; Tabulae quibus aliquid praesepiretur, Item pro fulcro tori discubitorii, Zádnia deſzczká ná łożu którey ſie grzbietem ſpieráyą/ też tablicá álbo pulpit do piſánia. Mącz 307b; Sigma, Wyrzezána deſzczká ná xtałt puł xiężicá. Mącz 393a; Sponda, Loże/ deſzczki zwłaſzczá łożowe. Mącz 409d, 18a, 41d, 58b, 71a, 244a (16); BudBib Ex 38/11, 3.Reg 6/15; Strum K, Kv [2 r.], K2; ná gołey ziemi ábo ná deſzcżkách/ nic nie śćieląc legał. SkarŻyw 472, 411; Calep 105b.
Zwrot: peryfr. »przewrocić [co] od deszczki do deszczki« = przeczytać od początku do końca (1): Przewroć Kroniki Polſkié od deſzczki do deſzczki OrzQuin B2.
Wyrażenia: »jodłowa deszczka« (1): Abiegnus asser. Yodłowa deſzczká. Szkudłá. Mącz 1c.

»deszczka woskowa« = tabliczka do pisania (1): Unde in prima cera et extrema, vel ima cera scriptum. Ná naypirwſzey á oſtateznieyſzy deſzczce woſkowy napiſano. Mącz 48a.

Szereg: »tarcice, (albo) deszczki (a (albo) dyle)« (3): Pluteus item, Wſzeláka rzecz z tárćic z deſzczk álbo z dylów vcziniona Mącz 307b, 437c; káż nárzázáć z Tárćic álbo z deſzczek/ ſztuk thák długich iáko tá ſkrzyniá ná ſzérz. Strum Kv.
Wyrażenie przyimkowe: »w deszczki« = drobno (1): Assulatim — Wdrobne kąsky, wdeſzczki. Calep 106a.
a. Budulec łodzi, statku; czasem część statku lub pokład (często w kontekstach związanych z rozbiciem statku; przysłowiowa deska ratunku) (12): Dyſzą drudzy pod deſzcżką [= pokładem] Bárbárki wołáią. RejWiz 13; á one inſſe ná deſzcżkach przewoźili [in tabulis ferebant]: á drugich ná onych obłomkach okrętowych. Leop Act 27/44 [przekład tego samego tekstu] BibRadz Act 27/44; RejZwierc 157.
Przysłowie: Ieden z morzá ná deſzcżce wypłynie/ á drugi w káłuży po koláná vthonie. RejAp 128.
Zwroty: »deszczkę chwytać (a. uchwycić); deszczki się chwytać« = ratować się (2; 1): Tu nielza w złey nádzyei iedno deſzcżkę chwytáć/ Bo ſie tám do przyiacioł bárzo trudno pytáć. RejWiz 3; Ale Apollon deſzcżkę vchwyćiwſzy/ iął ſie iey dźierżeć/ y płynął ná niey cáłe trzy dni y trzy nocy. HistRzym 11v; RejZwierc 96v.

»przywiązać się (a. uwiązać się) do (u) deszczki« (2): á też máło nie rázem przywiązawſzy ſie do deſzcżki/ káżdy ſie płáwić muśi do brzegu ſwego RejPos 316v, 316v.

»deszczki ułapić się« (1): gdy ſie okręt rozbije/ á kto ſie deſzcżki vłápi wierz mi iż ten tłumokow nie wiąże około ſiebie. RejZwierc 67.

»na deszczkach wypływać« (1): O ktorą [Scyllę] ſie okręty ſtráſznie rozbijáią/ Ták iż ledwo ná deſzcżkach drudzy wypływáią. RejWiz 12.

b. Trumna, śmiertelne łoże (wyłącznie u Reja) (5): Kxiadz iuż Lezy iako drewno. Otoż obaċ iego ſkarby Liezy wznak iako niehardy. Deſczka to wſzyſtka oſzyadłoſċ. RejKup c6v; á pothym iedno deſzcżká á wąſka koſułá zoſthánie przy oney nádętey myſli náſzey RejPos 316, 57v.
Przysłowie: Wpádnie wiecżor ná deſzcżkę choć poránu śpiewa. RejWiz 130v.
Zwrot: peryfr. »na deszczce jechać« = leżeć w trumnie (1): Wygrał iż był na bięſiedzie Zſiadł ſkoniá ná deſſczce iedzie RejRozpr G4v.

Synonimy cf DESKA.

AC