« Poprzednie hasło: OBRZEZANIE | Następne hasło: OBRZEZANY » |
OBRZEZANIEC (17) sb m
W N sg: -ec (2), -eć (1); -ec Calep; -ec : -eć Mącz (2:1).
o, oba e oraz a jasne.
Fleksja
sg | pl | |
---|---|---|
N | obrzezaniec | obrzezańcy |
D | obrzezańc(o)m | |
A | obrzezańce | |
I | obrzezańc(e)m | obrzezańcami, obrzezańcy |
sg N obrzezaniec (4). ◊ I obrzezańc(e)m (1). ◊ pl N obrzezańcy (6). ◊ D obrzezańc(o)m (1). ◊ A obrzezańce (2); -e (1), -(e) (1). ◊ I obrzezańcami (2) GrzegRóżn, CzechRozm, obrzezańcy (1) NiemObr.
Sł stp brak, Cn notuje, Linde XVI w.
Mężczyzna lub chłopiec, którego poddano rytualnemu zabiegowi obcięcia napletka; apella Mącz, Calep, Cn; recutitus Mącz, Cn; circumcisus PolAnt, Vulg; recuticeus Mącz; circumsectus, curtus, mutilatus Cn (17): Tegoż też roku Zydy z Hiſzpániey wygnano/ y drugie takież obrzezáńce/ ktorych byłá wielka licżbá ſto y dwadzieśćiá y cżterzy tyſiące. BielKron 279, 260v marg, 279, 332, 466v; GrzegRóżn C4; Recuticeus, Obrzęzánieć żyd któremu yákoby skóre zerzniono. Mącz 75d, 12a, 349a, 485b; Bo áni ſami obrzezáńcy zakonu ſtrzegą/ ále chcą was obrzezáć/ áby ſię w wáſzem ćiele chłubili. BudNT Gal 6/15[13]; A ieſliby obrzezánie żywotá wiecżnego piecżęćią było: tedyby koniecżnie wſzyſcy obrzezáńcy zbáwieni byli. CzechRozm 74v, 101v; NiemObr 52; Calep 79b; Nuż záśię owé mowy/ których wſzędy pełno między Senatory/[...] że wáſzá kró: M. Tátáry/ obrzezáńce w okowách zátrzymawáć raczyſz OrzJan 88; Obrzezáńcem kto wezwány ieſt? niechayże nie przywodźi nieobrzezki. WujNT Cor 7/18.
AS