« Poprzednie hasło: PODKOPANIE | Następne hasło: PODKOPAWAĆ » |
PODKOPANY (3) part praet pass pf
Oba o prawdopodobnie jasne (tak w podkopać); a jasne,
Fleksja
sg | |||||
---|---|---|---|---|---|
m | N | f | N | podkopan(a) | |
A | podkopany | A |
pl | ||
---|---|---|
N | subst | podkopan(e) |
sg m A podkopany (2). ◊ [f N podkopan(a).] ◊ pl N subst podkopan(e) (1).
Sł stp s.v. podkopać, Cn brak, Linde XVIII w. s.v. podkop.
Znaczenia
Uszkodzony od spodu i zawalony wskutek wykonania podkopu (3): [Incensa (zazona [lege: zażżona]) igni et suffossa. (y podkopana) Glosy III nr 102/73.]
[podkopany czym: Mur Bábilońſki on nayſſyrſſy/ podkopánim będzie podkopány [suffossione suffodietur] Leop Ier 51/58.]
Przen [czym] (3): To wielkie Proroctwo/ y dziś doznáne: iſz kośćioły ktore od Rzymſkiego Kośćiołá odeſzły poginęły/ y w błędy záſzły niezmierne, á ten fundáment Stolice Apoſtolſkiey vtraćiwſzy/ vpádły: Odſzcżepieńſtwem y Heretyctwem podkopáne/ y ręką Pogáńſką zmocowáne. SkarJedn 399.
a) Nadwerężony, któremu odebrano moc (2): Wyrwáliſmy/ powiáda/ z páſzcżeki lwiey kośćioł nowy Cárogrocki/ Heretyckimi błuznierſtwy podkopány. SkarJedn 179, 391.
Cf PODKOPAĆ
KW, AL