NIEPOCHYBNIE (12) av
W pisowni łącznej (10), w rozłącznej (2).
Oba e oraz o jasne.
Sł stp brak, Cn notuje, Linde XVII w. s.v. pochybnie.
Niewątpliwie pewnie;
emendate Mącz; certe, facile, indubitanter, indubitate, nempe, nimirum, plane, pro comperto, procul dubio, quippe, recte, scilicet, sine controversia, sine dubietate a. dubio, utique, videlicet Cn (12):
MurzNT 126;
áby niepochybnie [wybrani Boży] znali/ że Bogá kſobie miłośćiwego y dobrotliwego máią. Leop Cant 1 arg;
BibRadz *3v;
Emendare [!] adverbium, Dobrze/ niepochybnie/ króm fáłſzu Mącz 216a;
Wſzytko ſię woyſko tedyſz ma ruſzyć/ y proſto Ku Troii żagle podáć: wſzák ták? (‒) niepochybnie. KochOdpr D3;
GórnTroas 8;
Bo z tego ſkárbu pewna liczbá ludzi ſłużebnych/ pewne żołdy ſwe ná czáſy náznáczone niepochybnie miewáćby mogli. VotSzl E3;
KlonFlis D3.
W połączeniu szeregowym (1): Rozum tego pożąda áby co niepochybnie/ áby co nie zmyślnie/ álbo co nie zdrádliwie było cżyniono. KołakSzczęśl C4v.
Szeregi: »mocnie a niepochybnie« (
1):
Tego náuki ták w wykłádániu piſmá S. yáko y w wyerze/ nádźyei/ bogomodlſtwye/ y wſſyſtkich wobec ſpráwách náſſych/ ku zakonowi krzeſciyáńſkyemu należących/ mocnye á nyepochybnye dźyerżeć ſye mamy KromRozm III Q3.
»niepochybnie a nieomylnie« (1): który [kościół] duch śwyęty/ duch prawdy/ pánu w mocy/ y mądroſci/ y we wſſem równy/ nye pochybnye á nyeomylnye ſpráwuye KromRozm II y.
»pewnie i niepochybnie« (1): ábyſmy pewnie y niepochybnie w náſzym vmyśle poſtánowili/ wiárowáć śie pilno nápotym wſzyſtkich grzechow. KuczbKat 220.
Synonimy: mocnie, nieomylnie, pewnie.
Cf BEZPOCHYBNIE, POCHYBNIE
TZ