« Poprzednie hasło: [NAMIONĄĆ] | Następne hasło: NAMIOTAĆ » |
NAMIOT (556) sb m
a pochylone; w formach sg N, A -ot (18), -ót (1) KochJez, w pozostałych formach o jasne.
sg | pl | |
---|---|---|
N | nåmiot | nåmioty |
G | nåmiotu | nåmiotów |
D | nåmiotowi | nåmiot(o)m |
A | nåmiot | nåmioty |
I | nåmiotem | nåmioty, nåmiotami |
L | nåmiecie, ånmiocie | nåmieciech, nåmiotach |
sg N nåmiot (44). ◊ G nåmiotu (85). ◊ D nåmiotowi (2). ◊ A nåmiot (52). ◊ I nåmiotem (24); -em (4), -(e)m (20). ◊ L nåmiecie (27), ånmiocie (4); nåmiecie: nåmiocie Leop (2:1), BielKron (1:1), BudBib (4:2); ~ -ecie (4), -(e)cie (23). ◊ pl N nåmioty (18). ◊ G nåmiotów (90); -ów (7), -(o)w (83). ◊ D nåmiot(o)m (1). ◊ A nåmioty (126). ◊ I nåmioty (37), nåmiotami (2) StryjKron. ◊ L nåmieciech (43), nåmiotach (1); nåmieciech: nåmiotach StryjKron (2:1); ~ -éch (1), -(e)ch (42).
Sł stp, Cn notuje, Linde XVI – XVIII w.
W formule korespondencyjnej (3): Dan z namiotow náſzych látá Kryſtuſowegó národzenia. 1463 BielKron 254v, 246, 253.
W połączeniu z nazwami funkcji właściciela namiotu (namiotów) [w tym: ai (16), G sb (1); namiot + nazwa (10), nazwa + namiot (7)] (17): dzyáło ſie pod namioti Ceſárſkimi v Wenlonu látá 1543. BielKron 192v, 106, 306v, 308, 324, 351v (8); Quaestorium, Podhetmániego námiot ná woynie álbo ſtánowisko. Mącz 336b, 276b, 319d, 445d; Tedy rycerz Grzegorz śmiáły [...] pocżąwſzy boiowáć vfy przebijáiąc áż do namiotu Kſiążęcego przyiáchał HistRzym 35; BielSpr 53v, 54v; KochJez A2v; Nuż hurmem práwie wſzytki záraz roty Ná hetmáńſkie ſie náćiſkáć namioty. KochSz B4v.
W połączeniu z nazwą narodowości [w tym: ai (20), sb (2); namiot + nazwa (19), nazwa + namiot (3)] (22): Bacżąc Medowie śmiáłość iey ſrodze ſie lękáli/ A z namiotow Aſſyriyſkich wyiąc vciekáli. LubPs hh4, 86; Leop Cant 1/4; BibRadz Ios 6/23, Cant 1/4; Teyże nocy rzekł Pan Bog do Gedeoná/ sſtęṕ do namiotow Mádiáńſkich ty y Phárá dzyecię twoie BielKron 50; w then cżás Miſtrz ſzkolny wyſzedł s panięty/ ktore vcżył/ przed miáſto do Rzymſkich namiotow/ poimano go y z nimi BielKron 119v; Othomanus proſtego narodu człowiek był dla niekthorego wyſtępku precż wygnan z namiotow Tátárſkich BielKron 239v, 35, 40v, 50, 64v, 68 (17).
W połączeniu z nazwą osobową [w tym: sb (6), ai (4)] (10): I rzekł Pan do Moizeſſá: Przykaż wſſyſtkiemu ludu/ że ſie odłącży/ á odſtąpi od namiotow Chore/ Datáná/ y Abironá [ut separetur a tabernaculis Gore et Dathan et Abiron], Leop Num 16/24; BibRadz Gen 31/33 [4 r.], Iudith 14/2; A gdy táiemme weſzli do namiotu Saulowego/ rzekł Abiſſái/ przebodę Saulá tám tym iego oſzcżepem? BielKron 67v, 41; BudBib Iudic 4/17; W tey pogoni Zyzára przybiegał w polu do namiotow Iáhel żony Náberá Cyneyſkiego/ z ktorym miał dobre mieſzkánie y pokoy SkarŻyw 559.
W połączeniach szeregowych (20): Láel wynálaſł mięſzkánya/ namyoty/ domy/ y inſſe roſkoſſy. GliczKsiąż H2; Wźiąwſſy tedy Iozue Achán ſyná Zare/ y ſrebro y płaſzćż [!]/ y złote práwidło/ ſyny też y corki iego/ woły/ osły/ y owce/ y Namioth [boves et asinos et oves ipsumque tavernaculum]/ y wſſyſtek ſprzęth domowy (á wſſytek lud Iſraelski ſnim) wiedli ie do padołu Achor. Leop Ios 7/24, 4.Reg 7/7; BibRadz Gen 13/5, 4.Reg 7/7, 10; y thym cżáſem namioty z Budziniá przyſzły y prochy y dziáłá wielkie/ y dziewięć dział od Wiedniánow poſłánych. BielKron 307, 47v, 355; Mącz 294b, 366d, 414b, 437c, d; BielSat L3v; BielSpr 53v; bo gdźieby tho w namiećie/ pod brogiem/ álbo w cháłáſu z chroſtu vplećionym było/ y głowie wiatr z kurzáwą záwádźi Oczko 26v; SkarŻyw 502; Gdy ná Moſkwę iedziećie/ mieyćie ty potrzeby: Namiot/ páncerz/ tarcż/ drzewce/ w bułzách ſery chleby: Rydl/ śiekierę/ motykę/ koſze/ śierp/ koćiełki/ Włocżek y też ruſznice ma mieć Żołnierz wſzelki. BielSjem 34, 26.
W porównaniach (7): Cżarnaćiem ále ſzlicżna corki Ieruzálem/ iáko namioty Cedár [sicut tabernaecula Cedar]/ iáko ſkory Sálomonowe. Leop Cant 1/4; BibRadz Cant 1/4; á ten wyſep był Kánibałow/ bo to po znákoch poználi/ widząc iż budy mieli ſzpicżáte iáko Namioty liáćim Pálmowym przykrywáne BielKron 441v, 42v; BudBib Is 40/22; Tyś niebo/ iáko namiot/ rozbił ręką ſwoią/ Nád nim wody zá twoim rozrządzeniem ſtoią. KochPs 154; ći ktorzy vmieráią ná ćiele/ żyią ná duſzy/ [...] wychodzą z ćiáłá iáko z domu ſprochniáłego/ iáko z namiotu zgniłego. SkarKaz 384a.
»leżeć pod namioty, z namioty, w namieciech« = obozować (4:1:1): Saul ſpał w oboźie/ á lud leżał około niego w namiećiech twoich [et populus erant castrametati per circuitum eius]. BibRadz 1.Reg 26/5; BielKron 70v, 401; Wolą drudzy cżći ſpráwiáć/ wiáry nowe kowáć/Láſy kopać/ brog ſtawiáć/ á wioſki kupowáć. [...] Niżli w pole wyiácháć/ łeżeć [!] pod Námioty. BielSat Hv [idem BielSen]; BielSpr 7v; BielSen 19.
»mieszkać (a. mieszkający) w namiocie(ch), pod namioty, przed namioty« = manere in tabernaculo Vulg, Modrz; habitare in papilionibus a. in casulis Vulg; habitare tentorium a. in tentoriis a. in tabernaculo PolAnt [szyk zmienny] (13:7:2): Leop 2.Reg 11/11, Iudith 12/9; Cedár był ſyn Izmáelow/ od kthorego imieniá niekthorą źiemicę w Arábiey názywano/ kędy w namiećiech mieſzkáli dla gorącośći słoneczney. BibRadz I 351a marg, Gen 4/20, 9/27; Niecżyſtość cieleſna byłá s trądu/ á tháki nie był puſzcżan miedzy ludzi/ ále oſobno przed namioty mieſzkał BielKron 36v, 43, 263v, 336, 338, 407, 462; Mącz 371b; BiałKat 138v; KuczbKat 435; á też oni rzadko w domiech mieſzkáią/ więcey pod Namiothy przy Wodźie á páſtwie Końſkiey BielSpr 53v; BudBib Gen 25/27, Iudic 8/11; ModrzBaz 113v; SkarŻyw 268; BielRozm 6; WujNT Hebr 9/9.
»odstąpić, oddzielić się od namiotow [czyich]« = trzymać się daleko od kogo (2:1): Odſtąpćie od namiotow ludzi niepobożnych [recedite a tabernaculis hominum impiorum]/ y nietykayćie ſie żadney rzecży kthora ich ieſt/ ábyśćie nie byli zachwaceni w grzechách ich. Leop Num 16/26; SkarŻyw 483; WujNT 635.
»położyć się, kłaść się z namioty« = rozbić obóz [szyk zmienny] (2:1): Synowie lepak Iſraelſcy będą ſie kłáść znamioty ſwemi [metabuntur autem castra filii Israel]/ káżdy w ſwym Huffie y pod Chorągwią ſwoią Leop Num 1/52; Iednego cżáſu położyli ſie z namioty nád rzeką Kremerá BielKron 120v; StryjKron 260.
»postawić (a. postanowić, a. stawi(a)ć itp.) namioty« = castrametari, tendere tabernaculum a. tentorium PolAnt [szyk zmienny] (22): Iako Alexander poſtanowił namioty ſwe y zaſtępy v rzeki Grankus. HistAl F6, E3, G3v, H2, K6, K6v, Lv; BibRadz Gen 12/8, 13/3, 12, 35/21, Ex 14/2, Sap 11/2; Pan Bog Zydom łáſkę ſwą okázowáć racżył/ roſkázuiąc im ſobie domy y namioty ſtawiáć BielKron 36, 35v; KwiatKsiąż O3v; Mącz 122c; RejZwierc 154v; BielSpr 42; Kto będzie chodził około domu iey/ wbije gozdz w śćianách iey/ á podle niey poſtáwi namiot ſwoy [statuet casam suam secundum manum illius]. BudBib Eccli 14/24[25], Zach 10/4; SkarŻyw 519.
»rozbi(ja)ć (jako) namiot(y); namioty (są) rozbite; namiotow rozbijanie« = [przeważnie z podaniem miejsca], extendere tabernaculum Vulg, JanStat; castrametari HistAl, Vulg, PolAnt; figere a. fixere tentorium a. tabernaculum Vulg, PolAnt; tendere Mącz [szyk zmienny] (55:3:2): Ruſzywſzy ſie potym s ſwemi zaſtępy/ iecháli przez trzydzieſći dni/ áż do końcá laſow Indiyskich/ y rozbił tám namioty ſwoie [castrametatus est] wedla rzeki Tamar. HistAl I2, B7, D2v, E3v, F3v, 14 (8); MurzNT Ioann 7/2; KromRozm III F8v; LubPs P5; Ná wſchod ſłońcá pokolenie Iudá rozbije namioty ſwe [Ad orientem, Iudas figet tentoria]/ według Huffow woyſká ſwoiego Leop Num 2/3; nienálezliſmy tám żadnego cżłowieká/ iedno thylko konie á oſly przywiązáne/ á namyoty rozbite. Leop 4.Reg 7/10, Gen 26/25, 31/25, Ex 13/20, 14/2, Num 1/53 (11); RejZwierz 21; BibRadz Gen 31/25, Ex 14/2, 9, 19/2, 2.Reg 16/22; BielKron 11, 15v, 30v [2 r.], 39v, 40 (13); Hic saevus tendebat Achilles, W tę miárę okrutny Achilles ſwoye namioty rozbił/ ſwe ſtánowiska roſtáwił. Mącz 444b, 444a; POłożenie Woyſká y rozbijánie Namiothow bywa v nich co ná nagodnieyſzym mieyſcu/ bo ſą od tego co mieyſce ná to wybieráią przy Rzece BielSpr 54, 54v, 70v; rozbić namiot známionuie záſieść mieſzkániem. BudBib I 134c marg, Gen 12/8, Iudic 4/11, 2.Reg 16/22, 2.Par 1/4, Ier 6/3; SkarŻyw 348; StryjKron 697; KochJez B2; GrochKal 3; A gdy Káſztelan będźie ſie ruſzał ná woynę: áby z nim wſzyſcy ćiągnęli/ ma Káſztelan ſwemu woyſku miéyſce náznáczyć: y ná mieyſcu ku téy ſpráwie ſłuſznym namiot ſwóy rozbić [et in loco competenti tentorium suum extendere JanStat 709]/ y cztérzy dni ná onym mieyſcu zmieſzkáć SarnStat 301, 17; KmitaSpit A4v.
peryfr. »namioty rozbić, namioty są rozbite przeciw komu« = wystąpić przeciw komu, walczyć (1:1): Więcſze ieſt karánie zá grzech corki ludu moiego/ á niż karánie grzechu Sodomy ktore ieſt podwrocone w iednem okámgnieniu/ bo namioty nie były rozbite przećiw iemu. BibRadz Thren 4/6; pocżęłáś y porodziſz ſyná/ dáſz mu imię Hizmáel/ ręce iego przećiw wſzytkim będą/ namioty ſwoie rozbije przećiw bráciey ſwey. BielKron 11v.
»wojenne namioty rozciągnąć« (1): Ztądeś pod Chełm ćiągnął/ Y támeś ſwé woienné namioty rozćiągnął KochJez B3v.
»(roz)ruszyć namioty; ruszyć się z namioty« = tendere tabernaculum PolAnt [szyk zmienny] (4;2): Alexander [...] rozruſzywſzy namioty [amotis tentoriis] przyiechał ku rzece ktora rzecżona ieſt Oceanus HistAl E2; BibRadz Gen 13/18; A gdy [Żydzi] ruſzyli namioty ſwoie/ przyſzli do gory Hor ktora ieſt ná granicach zyemie Edom. BielKron 41 v; Piątego roku wyścia s puſzcżey/ ruſzył ſie Iozue z namioty ſwymi y ludu Izráelſkiego z Galgale do Sylo BielKron 48, 39v, 46v.
peryfr. »namiot swoj stawić w inszej krainie« = prześć się, zmienić miejsce pobytu (1): w małéy liczbie będąc/ y nieznácznémi/ Przychodnié nieznaiomi miedzy obcémi/ Noſząc ſye to tám/ to ſám: dźiś w téy dźiedźinie/ Iutro namiot ſwóy ſtáwiąc w inſzéy kráinie: Przedśię záwżdy bywáli w páńſkiéy obronie KochPs 157.
»szemrać w namieciech« = narzekać między sobą; murmurare in tabernaculis Vulg, PolAnt (5): Onym obyetnicam Páńſkim namnyey nye wyerzyli/ Ieſſcże ſproſnye w namyecyech ſwych ku nyemu ſſemráli LubPs Y3; niedowierzáiąc ſłowam Páná Bogá náſzego/ ſzemráliśćie w namiećiech wáſſych/ mowiąc: Nienawidzi nas Pan Leop Deut 1/27; BibRadz Ps 105/25; BudBib Deut 1/27, Ps 105/25.
»namiot (y) (u) czynić, robić; namiotow robienie« [szyk zmienny] (3:2;1): Mącz 371b, 438a; Piotrá obrał z rybołowſtwá/ á Páwła z tych co namioty robią. SkarŻyw 595; StryjKron 290; Páwłowi ś. pożytecżne było podcżás namiotow robienie CzechEp 64; WujNT Act 18/3.
peryfr. »namioty niebieskie« = niebo (1): A ták ty nędzny káżdy cżłowiecże/ [...] wſpomniſz ſobie ná to iżeś ieſt wyrzucon z onych namiotow niebieſkich á z oney ſpołecżnośći y z oney oſiádłośći niebieſkiey RejPos 214.
»namioty nieprzyjacielskie« (1): [Chlelija] poiąwſzy s ſobą drugie dzyewecżki z namiotow nieprzyiacielſkich/ vprośiłá ſie v ſtrożow áby ią puśćili vmyć ſie do rzeki. BielKron 106.
peryfr. »piekielny namiot« = otchłań (1): Zá tym miecż w ſię wráźiwſzy: duſzę wnet poſłáłá/ Do piekielnych namiotow/ k[ę]dy ſámá chciáłá. PudłDydo [B6].
»z namiotu (a. od namiotu) do namiotu« = de tabernaculo in tabernaculum PolAnt (4): BibRadz Gen 31/33 [2 r.]; Bo nie mieſzkałem w domu ode dniá/ ktoregom wywiodł ſyny Izráelſkie áż do dniá tego/ ále chodziłem znamiotu do namiotu BudBib 1.Par 17/5, I 229b marg.
»namiot(y), (i, albo) oboz(y)« [szyk 3:3] (6): BibRadz 1.Reg 26/5; KwiatKsiąż O3v; Mącz 122c; A Namioty y obozy ich pobrawſzy/ z wielkimi łupy/ z sławą y zwycięſtwem do Ruśi ſię wroćili. StryjKron 235, 250, 772.
»oddalić [co] od namiotu swego« = pozbyć się czego (1): Ieſli ſię náwroćiſz od wſzechmo cnego/ zbudowan będzieſz/ oddaliſz nieprawość od namiotu ſwego [longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo]. BudBib Iob 22/23.
»rozbić namiot gniewu« = bardzo się rozgniewać (1): Rozbiłeś namiot gniewu/ á goniłeś nas mordowałeś nie nie przepuſzcżáiąc. BibRadz Thren 3/43.
»pość pod namiot [czyj]« = udać się pod czyją opiekę (1): Pódźmyſz tedy pod iego namiot vlubiony/ Y cáłuymy podnożek iego poświęcony [introibimus in tabernaculum eius, adorabimus in loco ubi steterunt pedes eius Vulg Ps 131/7]. KochPs 195.
»rozbić namiot; namiot jest rozbity« (2;1): RejPs 49v; Ten pan rozbił namioty ſwe w pośrzod ludu ſwego/ By ſie ſławnie okazáłá możność Boſtwá iego LubPs hh3v; ZNáczny ieſt bóg w Zydowſkiéy krainie/ W Izráhelu iego imię ſłynie. Namiot iego w Salem ieſt rozbity [habitatio eius in Sion Vulg Ps 75/3] KochPs 112.
»skryć pod namiotem swoim, utaić w tajemniku naswego« = otoczyć opieką (1:1): BudBib Ps 26/5; On w niebeſpieczeńſtwie moim Skrył mię pod namiotem ſwoim [abscondit me in tabernaculo suo in die malorum Vulg Ps 26/5] KochPs 37.
»namiot Iehowy« = tabernaculum Domini PolAnt (3): Y oznaymiono krolowi Solomonowi/ iż vćiekł Ioaw do namiotu Iehowy BudBib 3.Reg 2/29, 3.Reg 2/28, 30.
»namiot Mojżeszow« = tabernaculum Mosis Modrz [szyk 1:1] (2): ModrzBaz 128v; On Moyzeſzow namiot dla ołtarzá/ zwłaſzczá onego kádzenia/ vczyniony był. SkarKaz 455a.
»namiot świadectwa« = tabernaculum ecclesiae teslimonii PolAnt (7): Y poſtáwi ofiárownik ocżyśćiáiący onego mężá ktory ma być ocżyśćion/ y to (wſzytko) przed Iehową przede drzwiámi namiotu świádeſtwá. BudBib Lev 14/11, Lev 17/9, Num 18/2, 4, 6, 2.Par 1/6, 13.
»namiot zgromadzenia« = tabernaculum ecclesiae PolAnt (16): Cáłopalenie (niech będzie) záwżdy wrodzaioch wáſzych v drzwi namiotu zgromádzenia/ przed Iehową BudBib Ex 29/42; Bo poświęcę namiot zgromádzenia y ołtarz/ y Aharona y ſyny iego poświęcę/ áby mi ofiárownikámi (byli.) BudBib Ex 29/44, Ex 38/8, Lev 1/5, 6/26, 30, 16/33 (16).
»namiot (boży) i, (abo) kościoł« (3): ModrzBaz 128v; záwżdy ſię z Bogiem ſwym ſercem y myślą iednocżąc/ ná modlitwie w namiećie ábo kośćiele przebył SkarŻyw 482; ná budowánie namiotu Bożego ná puſzczy/ y kośćiołá onego nośitelnego/ y ná okráſy iego/ [...] Duchá Bożego było potrzebá SkarKazSej 660b.
»namiot i (a(l)bo) przybytek« = tabernaculum, tentorium PolAnt [szyk 2:2] (4): BibRadz Ex 35/11; niech mi poſtáwią dom ſwięty/ ábych w pośrzodku ich mieſzkał/ według podobieńſtwá namiotow álbo przybytków y wſzytkiego nacżynia/ iákoć vkażę vcżyniſz. BielKron 33; BiałKat 138v; CzechRozm 97v.
»namiot (i) skrzynia« = tabernaculum et arca PolAnt (3): BibRadz 2.Mach 2/4, 5; Y toć teſz ná piśmie zoſtáło/ iſz namiot y ſkrzynię roſkazał Prorok zá napominániem Páńſkim nieść zá ſobą BudBib 2.Mach 2/4.
namiot (z) czego (2): NAmiot Adamaſku czerwonego Tureczkiego zlotim wzorim po obu stron. WyprKr 99; NAmiot z zlotoglowu brunatnego, wielkiem wzorem. WyprKr 99v.
Synonimy: 1. buda, chałupa, kucza, szałas; 2.a. przybytek; 3. firank, zasłona.
TK