| « Poprzednie hasło: [ROZCHWYTACZ] | Następne hasło: ROZCHWYTANIE » |
ROZCHWYTAĆ (5) vb pf i impf
pf [fut, praet, impers] (4) RejWiz, RejFig, RejZwierz (2), impf [praes] (1) Calep.
roz- (4), roſ- (1).
o prawdopodobnie jasne (tak w roz-).
| praet | ||
|---|---|---|
| pl | ||
| 3 | m pers | rozchwytali |
| subst | rozchwytali | |
| impersonalis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| praet | rozchwytało się | |||||
| inne formy | ||||||
| praes i fut sg 1 - rozchwytåm; praes i fut pl 3 - rozchwytają | ||||||
praes i fut 1 sg rozchwytåm (1). ◊ 3 pl rozchwytają (1). ◊ praet 3 pl m pers rozchwytali (1). subst rozchwytali [cum N pl: liszki, kanie; w rymie do: mali] (1). ◊ impers praet rozchwytało się (1).
Sł stp, Cn brak, Linde XVII w. s.v. rozchwycić.
rozchwytać czemu [= na pokarm dla zwierząt] (1): Aż po chwili y młotá/ iuż nam nie doſtáło/ Swiniam/ Kozam/ á Krowam/ iuż ſie rozchwytáło. RejZwierz 137.
rozchwytać co (1): PRzynieſli miſę iáiec/ więc ie rozchwytáli RejFig Cc8v.
rozchwytać co (1): á co zle nábyte/ Roſchwytáią tho márnie ręce poſpolite. RejWiz 105v.
Synonimy: 2. rozdrapać, rozedrzeć, rozerwać.
Formacje współrdzenne cf CHWATAĆ.
KW, (LWil)