[zaloguj się]

NOCOWAĆ (51) vb impf

-c- (47), -cz- (4).

Pierwsze o oraz a jasne; drugie o prawdopodobnie jasne (tak w -ować).

Fleksja
inf nocować
indicativus
praes
sg pl
1 nocuję
2 nocujecie
3 nocuje
praet
sg pl
3 m nocował m pers nocowali
fut
sg
1 m będę nocowåł
2 m będziesz nocowåł
3 m będzie nocowåł
imperativus
sg pl
2 nocuj nocujcie
conditionalis
sg pl
2 m byś nocowåł m pers
3 m by nocowåł m pers by nocowali
impersonalis
praet nocow(a)no
participia
part praes act nocując

inf nocować (9).praes 1 sg nocuję (3).3 sg nocuje (4).2 pl nocujecie (1).praet 3 sg m nocował (13).3 pl m pers nocowali (5).fut 1 sg m będę nocowåł (1).2 sg m będziesz nocowåł (1).3 sg m będzie nocowåł (2).imp 2 sg nocuj (4).2 pl nocujcie (1).con 2 sg m byś nocowåł (1).3 sg m by nocowåł (1).3 pl m pers by nocowali (1).impers praet nocow(a)no (1).part praes aet nocując (3).

stp, Cn notuje, Linde XVIII w.

I. Intransit.: Być gdzieś przez noc, spać przez noc (zwykle poza domem); pernoctare PolAnt, Mącz, Modrz, Calep, Vulg, Cn; hospitari HistAl; dormire PolAnt; cubare Modrz; manere Vulg; abnoctare Calep (48): Mącz 252a; Boiazń Iehowy (wiedzie) do żywotá/ bo naſycony (będąc) nocowáć będzie bez náwiedzenia złego. BudBib Prov 19/23; Calep 786b.

nocować u kogo (4): Nocował v mnie ieden pielgrzym imieniem Grzegorz HistRzym 38, 52, 60v; ktory od woyſká do Ieruzálemá będąc przyzwan/ y do domu niechćiał iść/ nietylko áby miał v żony nocowáć [cum uxore cubare]/ ktorą oſobliwie piękną miał. ModrzBaz 113v.

nocować z kim (3): Ktemu oćiec twoy ieſt człowiek waleczny/ ktory nie będźie nocował (marg) To ieſth/ nie będźie ſpał. (–) z ludem. BibRadz 2.Reg 17/8; BudBib 2.Reg 17/8; MWilkHist K2v.

nocować gdzie [w tym: gdzie (16), w czym (10), „tam” (3)] (29): LibMal 1543/72; HistAl M; BibRadz Neh 13/21; BielKron 230, 408v, 414; Tego dniá będzie nocował w domu goſpodarzá v ktorego pánowie rádzi ſtawáią/ bo niemáſz słuſznieyſzey goſpody nád niego HistRzym 59; Y przygodziło ſie dniá iednego że pielgrzymowie nocowáli w iego domu/ á było zimno. HistRzym 121; że Konrat Ceſarz iáchał ná łow do onego láſá a tám przez noc w oney budzie nocowáć muſiał. HistRzym 133, 38, 58, 59v, 85, 112v; KochMon 34; Y rzekł on mąż ſtáry/ Pokoy tobie/ [...] tylko na vlicy nie nocuy. BudBib Iudic 19/20, Gen 32/13, 21, Num 22/8, 1.Mach 11/6; StryjWjaz B2; ModrzBaz 32v; Trafiło ſię iſz corkę goſpodárſką/ ktorą onę iednę miał/ żołnierz ieden w teyże goſpodzie nocuiąc/ ku ſwey woley námowił/ y vcżynił ią brzemienną SkarŻyw 183, 252, 518, 581; Calep 6b; WujNT Matth 21/17, s. 281.

W charakterystycznych połączeniach: nocować na gorze, na ulicy, na wyspie, na zamku, w budzie, w domu (4), w gospodzie (3), w kościele, w obozie, w polu, za mury.

Zwrot: »nocować na modlitwie« = spędzić noc na modlitwie [szyk zmienny] (6): CzechEp 288; [Jezus] odſzedł ná gorę modlić ſię: y nocował ná modlitwie Bożey [pernoctans in oratione Dei]. WujNT Luc 6/12, s. 212, 216, Aaaaaav; SkarKaz 609b.
Szereg: »nocować i mieszkać« (1): Iż puſtelniczy y oſobny żywot dobry ieſt y Bogu miły/ vczy nas tego gorá Kármel/ ná ktorey Eliaſz przebywał/ y puſzcza Ianowá/ y gorá ná ktorey Pan Ieſus częſto nocował y mieſzkał. WujNT s. 281.
Przen (2): BielKom B5v; Stáry goſpodarz ieſtći ten świát/ ktory ma młodą żonę/ to ieſt prożność/ z ktorey pochodźi vſtáwicżnie nowa prożność. A przetoż będzieſzli ná ſwiećie nocował/ bes wątpliwośći maſz ſie bać ſmierći HistRzym 60v.
II. Transit.: Przyjmować na noc, udzielać noclegu [kogo] (3): LibMal 1547/125; Po tym gdyż rákież wiecżor przyſzi [!] do miáſtá w dom niektorego bogacżá złego/ á gdy v niego noclegu prośili/ on ie zláiał [!]/ á niechćiał ich nocowáć. HistRzym 29, 30.

Synonim: I. noclegować.

Formacje współrdzenne: obnocować, przenocować, przenocywać.

Cf NOCOWANIE, NOCUJĄCY