« Poprzednie hasło: PODDACHOWY | Następne hasło: PODDAĆ SIĘ » |
PODDAĆ (130) vb pf
o oraz a jasne.
inf | poddać |
---|
praet | ||||
---|---|---|---|---|
sg | pl | |||
1 | m | -m poddåł | m pers | |
2 | m | poddåłeś, -ś poddåł | m pers | |
3 | m | poddåł | m pers | poddali |
f | poddała | m an | ||
n | poddało | subst |
plusq | ||
---|---|---|
sg | ||
3 | m | był poddåł |
imperativus | |||
---|---|---|---|
sg | pl | ||
1 | poddåjmy | ||
2 | poddåj | poddåjcie |
conditionalis | ||||
---|---|---|---|---|
sg | pl | |||
1 | m | bych poddåł | m pers | |
3 | m | by poddåł | m pers | by poddali |
f | by poddała | m an |
con praet | ||||
---|---|---|---|---|
sg | pl | |||
1 | m | m pers | bychmy byli poddali | |
3 | m | by był poddåł | m pers | by byli poddali |
impersonalis | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
praet | poddåno | |||||
participia | ||||||
part praet act | poddåwszy |
inf poddać (23). ◊ fut 1 sg poddåm (2). ◊ 3 sg poddå (4). ◊ praet 1 sg m -m poddåł (1). ◊ 2 sg m poddåłeś, -ś poddåł (9). ◊ 3 sg m poddåł (54). f poddała (4). n poddało (2). ◊ 3 pl m pers poddali (5). ◊ plusq 3 sg m był poddåł (2). ◊ imp 2 sg poddåj (3); -åj (1) BudBib, -aj (1) BibRadz, -(a)j (1). ◊ 1 pl poddåjmy (1). ◊ 2 pl poddåjcie (1). ◊ con 1 sg m bych poddåł (1). ◊ 3 sg m by poddåł (8). f by poddała (1). ◊ 3 pl m pers by poddali (1). ◊ con praet 3 sg m by był poddåł (1). ◊ 1 pl m pers bychmy byli poddali (1). ◊ 3 pl m pers by byli poddali (1). ◊ impers praet poddåno (1). ◊ part praet act poddåwszy (4).
Sł stp notuje, Cn brak, Linde XVII i XIX w.
- 1. Uzależnić, podporządkować
(112)
- W przen (14)
- Przen
(13)
- a) Podporządkować się duchowo (11)
- a. Podporządkować politycznie (35)
- b. Sprawić, aby ktoś podlegał jakimś prawom
(5)
- Przen (1)
- 2. Powierzyć, zlecić
(7)
- W przen (1)
- 3. Sprawić, że ktoś znalazł się w jakiejś sytuacji, doprowadzić do czegoś (4)
- 4. Dać, udzielić
(2)
- a. [Podać, wręczyć]
- 5. Przekazać prawnie majątek (4)
- 6. Podłożyć; przen (1)
poddać komu (33): TarDuch B5; Ale gdy mu będą wſſyſtkie rzecży poddáne/ tedy y ſam ſyn poddan będzie onemu ktory mu poddał wſzyſthkie rzecży Leop 1.Cor 15/28, 1.Cor 15/27, Hebr 2/5; Zwierzętá dla tego Bog człowiekowi poddał/ áby ich słuſznie vżywał. BibRadz I 5c marg, 1.Cor 15/27, Hebr 2/5, 8; OrzQuin N2v; BiałKat 86; Oćiec niebieſki ſam Bog iedyny wſzechmogący poddał wſzyſtko oprocż ſiebie ſámego Iezuſowi ſynowi ſwoiemu CzechRozm 203, 25, 37v, 45, 47, 52v [2 r.]; CzechEp 330, 413; NiemObr 104; Abowiem nie ániołomći poddał Bog świát przyſzły WujNT Hebr 2/5, 1.Cor 15/27, 28, Hebr 2/8. Cf Zwroty.
W charakterystycznych połączeniach: poddać anjolom (4), Bogu (2), człowiekowi (3), kapłanowi; poddać anjoły, głowy, krolestwo, lud, myśli, narody, okrąg ziemie, siebie, śmierć, świat, wszy(s)tko (wszytki(e) rzeczy) (31), zwierzęta.
»poddać pod moc« [w tym: czyją (7), komu (2)] = ad potentiam revocare Mącz; potestati subicere Modrz [szyk zmienny] (8): racży datz mnie grzeſſnému/ ijżebych [...] tobie ciało ij ducha pod motz twoię doſkonale poddál. OpecŻyw 72v; SeklKat O2v; RejKup p5; Mącz 505c; ábowiem ieſliż białągłowę pánem zowiemy/ przyſtoi áby káżdy z nas myſli ſwe wſzytki/ y chćiwośći/ poddał pod moc iey GórnDworz Cc2v; HistRzym 75v; RejZwierc 1v; ONo też trzebá poſtánowić/ żeby białe głowy do ſpraw Rzecżypoſpolitey niebyły przypuſzcżáne/ ktore Bog pod moc mężow poddał ModrzBaz 49.
»pod poddaność poddać [komu]« (1): Naprzod áby [żony] były poddáne mężom/ pod ktorą poddáność poddał Pan Bog Iewę Iádámowi WerKaz 288.
»poddać pod, w posłuszeństwo« [w tym: czyje (3), komu (2)] (3:2): RejPs 220v; Iż ty cudzołożniki á ty ludzie ſwowolnie bez zakonu żywiące/ będzie Pan Bog okrutnie ſądził cżáſu ſądu ſwoiego/ á podda ie pod ſrogie poſłuſzeńſtwo iego. RejPos 43v; (marg) Dziwna miłość boſka ku cżłowieku. (–) Bo obácż iáko cie Pan ná tym ſwiecie vbłogoſłáwić racżył/ [...] málucżko cie nie zrownał z Anyoły. Wſzytko co ieſt ná ziemi poddał w poſłuſzeńſtwo thobie. RejPos 146, 3v; RejZwierc 1v.
»poddać sobie« = subicere sibi PolAnt, Vulg (3): BibRadz Phil 3/21; Iezus Kryſtus przemieni Ciáło náſze [...] według mocy przez ktorą też może poddáć ſobie wſzytki rzecży GrzegŚm 8 [przekład tego samego tekstu BibRadz]; WujNT 1.Petr 3/22.
»podłożyć a poddać« (1): Bog Ociec wſzythko podłożył á poddał pod nogi Páná Kryſtuſowe RejPosWiecz2 92.
»poddać pod miecz [czyj]« (1): Kthoryż on ieſth co od wſchodu ſłońcá wzbudźił ſpráwiedliwoſć/ wezwał iey áby przyſzła zá niem/ podał mu narody/ á podbił podeń Krole/ poddał ie pod miecz iego [dabit ... in gladium eius] iáko proch BibRadz Is 41/2.
»poddać pod nogi [czyje]« = subicere sub pedibus PolAnt, Vulg [szyk zmienny] (10): WróbŻołt 46/4; BibRadz Hebr 2/8; Wſzytkoś poddał pod nogi iego [Adama]/ Woły y owce wſzyſtki/ nád tho y żwierzętá polne HistRzym [39]v, 69; RejPos 3v; RejPosWiecz2 92; CzechRozm 25; WujNT 1.Cor 15/26, Eph 1/22, Hebr 2/8.
»poddać ramiona, ręce« [w tym: komu (1)] = poddać się; praevenire manus Vulg; dare humerum PolAnt (2:1): Murżyńska ziemia pokwapi ſie poddać ręce ſwoie bogu. WróbŻołt 67/32; Ale ſię oni hárdźie ſpráwowáli/ á nie ſłucháli roſkazánia twego [...]/ á niechćieli poddáć rámion ſwoich/ y záthwárdźili kárk ſwoy á nie chćieli ſłucháć. BibRadz 2.Esdr 9/29; BudBib 2.Esdr 9/29.
poddać pod co (1): Bo rzecży ná święte potrzeby oddáne/ ná świetſkie potrzeby obroćili/ á poddali ie pod ſwoie pożytki y pod ſwe żądze. ModrzBaz 135v.
poddać komu, czemu (9): Chceſz wſzyſtkę roſtropność twoię ile rozum twoy nieſie/ Boſkiemu piſmu/ y wyrozumieniu poddáć? KrowObr 127; Nie poddáy názbyt myſli twey żonie/ áby nie wźięłá gory nád mocą twoią. BibRadz Eccli 9/2; SienLek 2; BudBib Eccli 9/2; o to śię káżdy ma naywięcey ſtáráć/ [...] áby chęć ſwą rozumowi poddał. ModrzBaz 6v; Poddaymy Pánu Iezuſowi vprzeymość woley náſzey SkarŻyw 83; NiemObr 180; Błogoſłáwiony cżłowiek/ co Iákubowemu/ Bogu vfa/ y cále ſwą myśl poddał iemu GrabowSet D2. Cf »poddać pod moc«.
»poddać w posłuszeństwo [czego]« (1): lepieyby vcżynił/ kiedyby poſłuchawſzy rády X.A. ſzperowáć rozumkiem ſwym przeſtał/ poddawſzy rozum ſwoy w poſłuſzeńſtwo wiáry prawdźiwey páná Chriſtuſowey. NiemObr 143.
poddać komu (6): HistJóz E3; Powiedział tesz ze powiedayą omnie abich ya miał Kamieniecz wſyacz a Turkowy poddacz LibLeg 11/13v; iá ieſtem Tintiſus [...]/ ktorym wſzytki ludzie ſwieckie twemu máieſtatowi [tj. tobie] poddał HistAl Mv; Sonnenburg. Bárzo bogáty Klutz. Krzyżacy gi Krolowi Duńſkiemu poddali KwiatOpis B4. Cf »poddać sobie«.
»pod [czyją] moc poddać« (1): [Ankus Marcyjus] Thuſzki/ Fidenaty/ y ine gránicżne nieprzyiaciele zwyciężył/ y pod Rzymſką moc poddał BielKron 102.
»poddać sobie, pod się« (2:1): panuy a podday pod ſię nieprzijaciele twe. WróbŻołt 117v; Zátym kxiążę rozgniewawſzy ſie poddał ſobie mocą wſzytkę ziemię HistRzym 34v; Iako ſproſny Antykryſt zwodźił Stany wſzelkie Zmyſlonymi duſzámi: ták w poddáńſtwo ſwoie Wyniosſzy/ poddał ſobie Kroleſtwo oboie. Ná Ziemi y ná Niebie/ Hárdźie roſkázuiąc GrzegŚm Av.
[»szyje swe poddać [czemu]« = pójść w niewolę: rzecż niewątpliwa/ że Tureckim okowom szyie ſwe poddamy. Respons N4.]
poddać komu (1): Rozmyśl iedno ſobie/ iákie vpadki ſpráwiło poſpolite opilſtwo. Te narody mężne bárzo y walecżne nieprzyiaciołom poddáło. WerGośc 238.
poddać komu (5): Leop Deut 25/19; Abowiem Pan Bog twoy ieſt w oboźie twoiem/ áby ćię bronił á tobie poddał nieprzyiaćioły twoie [ad dandum inimicos tuos] BibRadz Deut 23/13, Deut 9/3. Cf Zwroty.
»poddać [komu] w posłuszeństwo« (1): poddam mu też wſzytki narody w poſłuſzeńſtwo iego/ á łupy okrutnych mocarzow będzye dzyelił ſobie wedle woley ſwoiey. RejPos 104v.
»poddać pod prawicę« (1): [Ezajasz] powiedał ſłowá Páńſkie/ mowiąc: Pomázáńcowi memu Cyruſowi podnioſę práwicę/ á poddam pod nię lud y kroleſtwá wielkie. BielKron 110v.
poddać komu (5): A gdy do zamku przyćiągli [książęta litewscy]/ Piothrás Thurſki z Lęcżyckiey zyemie dla boiaźni poddał im zamek/ nie máiąc gwałtu żadnego. BielKron 376v, 365; BiałKaz K3v; OrzJan 103. Cf »poddać nieprzyjacielowi«.
W charakterystycznych połączeniach: poddać miasto, zamek (4).
poddać pod co (4): PatKaz III 93; Gdyż iáſna rzecz że to Páweł przećiw fáłſzywym Apoſtołom żyduiącym mowi/ ktorzy chćieli poddáć Chrześćijány pod ceremonie ſtárego zakonu WujNT 700. Cf Zwroty.
»poddać pod posłuszeństwo [czego]« (1): A tu możeſz zrozumieć/ iż tá rzecż záwżdy byłá w wielkiey łáſce [...] v niego [Chrystusa]: gdyż y mátkę ſwą ſwięta [!] [...] racżył poddáć pod poſłuſzeńſtwo zakonu tego RejPos 43v.
poddać komu (2): Ktorym ſędziom kto nie chce ábo nie śmie wſzytkiey ſwey náuki y ſpraw ſwoich poddáć; ten doſyć pokázuie/ iż prawdzie nie vfa WujNT 460. Cf W przen Zwrot.
poddać czemu (1): gdyż y Páweł ś. náukę ſwą/ ktorą był wziął od Bogá [...]/ poddał rozſądkowi inſzych Apoſtołow. WujNT 582.
poddać pod co (4): zá cżem vmyśliliſmy te święte kśięgi znowu przełożone/ [...] Wáſzey K:M: pánu ſwemu miłośćiwemu offiarowáć/ obnowić/ y pod miłośćiwą a łáſkáwą obronę poddáć. BudBibKaw A3v; WujNT Gal 2 arg; vmyśliłem [...] to zdánie ſwe w pośrzodek bráćiey ſwey podáć. [...] pod mądry rozſądek y korrekturę Ich M. to wſzytko poddawſzy. VotSzl B4v, C4v.
[poddać ku czemu: prosiła go aby iei raczey gardło wzial, nizli ią poddał ku tak srogiemu zelzeniu. PlutMKoch 250.]
poddać pod co (2): BudBib Iudith 9/2; Abowiem y w ſámey chęći ieſt nieiákie męſtwo/ ktora cżem śię więcey wyćiągnie/ tem mniey cżłowieká pod niecnoty iákie podda. ModrzBaz 9v; PowodPr 4.
poddać w co (1): Do narodu zdradzieckiego poślę go/ y [...] roſkażę mu/ żeby pobrał plony y poplądrował korzyśći: y ten lud áby poddał w podeptánie/ iáko błoto ná vlicách. PowodPr 8.
poddać komu co (1): kthorego [Adama] był Pan á ſtworzycyel náſz na wyobráżenye ſwoye vcżynił/ [...] y zwirzchnosć iemu poddał/ zlecuyąc yemu moc á pánowánye nád ź[w]yerzęty GliczKsiąż C6.
»w possesyją poddać« (1): Wpossesią im także poddał wyzei omieniony Bartoſz, Dom W Kośćierzinie ZapKościer 1579/3v.
Synonimy: 1. opanować, podbić, posieść, wziąć, zająć, zniewolić; 2. powierzyć, zlecić, 3. doprowadzić, sprawić; 4. udzielić; 5. przekazać; 6. podłożyć.
Formacje współrdzenne cf DAĆ.
Cf 1. PODDANIE, PODDANY
KW, AL